Hersz Szylis

Hersz Cwi Szylis (Schilis) był polskim i izraelskim malarzem, urodzonym w 1899 roku w Bełchatowie. Kształcił się w Łodzi, a następnie w Warszawie. Od 1932 roku należał do Związku Polskich Artystów Plastyków, a jego prace pokazywano w Warszawie, Łodzi, Krakowie i Wilnie. Uczył także malarstwa; do jego uczniów należał fotograf Mendel Grossman.

W 1940 roku został wraz z rodziną osadzony w łódzkim getcie. Tworzył tam obrazy przedstawiające sceny z getta, używając między innymi papierowych worków i tektury jako podłoża. Podczas likwidacji getta został uwięziony w Auschwitz-Birkenau, a następnie w Oranienburgu, Flossenbürgu i Dachau. Po wojnie mieszkał w obozie dla przesiedleńców w Monachium, a później wyjechał do Paryża, gdzie pogłębiał wiedzę o technikach malarskich.

W 1957 roku wyemigrował do Izraela, a w 1960 osiadł w Kampusie Artystów w Safedzie. Wystawiał tam oraz w Tel Awiwie i Hajfie. Tworzył portrety, martwe natury, pejzaże oraz sceny z łódzkiego getta i II wojny światowej, malowane z pamięci. Zmarł w Safedzie w 1987 roku.

Na podstawie artykułu „Hersz Szylis” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.